روياهاي خيس

حضرت آيت الله خامنه اي

محمد — Tue, 15 May 2012 13:25:00 GMT

زندگي نامه ي حضرت آيت الله خامنه اي

رهبر عاليقدر حضرت آيت الله سيد على خامنه اى فرزند مرحوم حجت الاسلام والمسلمين حاج سيد جواد حسينى خامنه‌اى، در روز 24 تيرماه 1318 برابر با 28 صفر 1358 قمرى در مشهد مقدس چشم به دنيا گشود. ايشان دومين پسر خانواده هستند. زندگى سيد جواد خامنه اى مانند بيشتر روحانيون و مدرسّان علوم دينى، بسيار ساده بود. همسر و فرزندانش نيز معناى عميق قناعت و ساده زيستى را از او ياد گرفته بودند و با آن خو داشتند.
رهبر بزرگوار در ضمن بيان نخستين خاطره هاى زندگى خود از وضع و حال زندگى خانواده شان چنين مى گويند:
«پدرم روحانى معروفى بود، امّا خيلى پارسا و گوشه گير... زندگى ما به سختى مى گذشت. من يادم هست شب هايى اتفاق مى افتاد که در منزل ما شام نبود! مادرم با زحمت براى ما شام تهيّه مى کرد و... آن شام هم نان و کشمش بود.»
امّا خانه اى را که خانواده سيّد جواد در آن زندگى مى کردند، رهبر انقلاب چنين توصيف مى کنند:
«منزل پدرى من که در آن متولد شده ام، تا چهارـ پنج سالگى من، يک خانه 60 ـ 70 مترى در محّله فقير نشين مشهد بود که فقط يک اتاق داشت و يک زير زمين تاريک و خفه اى! هنگامى که براى پدرم ميهمان مى آمد (و معمولاً پدر بنا بر اين که روحانى و محل مراجعه مردم بود، ميهمان داشت) همه ما بايد به زير زمين مى رفتيم تا مهمان برود. بعد عدّه اى که به پدر ارادتى داشتند، زمين کوچکى را کنار اين منزل خريده به آن اضافه کردند و ما داراى سه اتاق شديم.»
رهبرانقلاب از دوران کودکى در خانواده اى فقير امّا روحانى و روحانى پرور و پاک و صميمي، اينگونه پرورش يافت و از چهار سالگى به همراه برادر بزرگش سيد محمد به مکتب سپرده شد تا الفبا و قرآن را ياد بگيرند. سپس، دو برادر را در مدرسه تازه تأسيس اسلامى «دارالتعّليم ديانتى» ثبت نام کردند و اين دو دوران تحصيل ابتدايى را در آن مدرسه گذراندند. ادامه مطلب...

گفتـگوهاي کـودکـانه با خـدا

محمد — Tue, 15 May 2012 13:20:00 GMT

گفتـگوهاي کـودکـانه با خـدا

خداي عزيز!
به جاي اينکه بگذاري مردم بميرند و مجبور باشي آدماي جديد بيافريني، چرا کساني را که هستند، حفظ نمي‌کني؟

خداي عزيز!
شايد هابيل و قابيل اگر هر کدام يک اتاق جداگانه داشتند همديگر را نمي‌کشتند، در مورد من و برادرم که مؤثر بوده.

خداي عزيز!
اگر يکشنبه، مرا توي کليسا تماشا کني، کفش‌هاي جديدم رو بهت نشون ميدم.

خداي عزيز!
شرط مي‌بندم خيلي برايت سخت است که همه آدم‌هاي روي زمين رو دوست داشته باشي. فقط چهار نفر عضو خانواده من هستند ولي من هرگز نمي‌توانم همچين کاري کنم.

خداي عزيز!
در مدرسه به ما گفته‌اند که تو چکار مي‌کني، اگر تو بري تعطيلات، چه کسي کارهايت را انجام مي‌دهد؟

خداي عزيز!
آيا تو واقعاً نامرئي هستي يا اين فقط يک کلک است؟

خداي عزيز!
اين حقيقت داره اگر بابام از همان حرف‌هاي زشتي را که توي بازي بولينگ مي‌زند، تو خانه هم استفاده کند، به بهشت نمي‌رود؟

خداي عزيز!
آيا تو واقعاً مي‌خواستي زرافه اينطوري باشه يا اينکه اين يک اتفاق بود؟ ادامه مطلب...

مادرم...

محمد — Sat, 12 May 2012 18:19:00 GMT

مادر اي والاترين روياي عشق

مادر اي دلواپس فرداي عشق

مادر اي غمخوار بي همتاي من

اولين و آخرين معناي عشق

زندگي بي تو سراسر محنت است

زير پاي توست تنها جاي عشق

مادر اي چشم و چراغ زندگي

قلب رنجور تو شد درياي زندگي ادامه مطلب...

مادر

محمد — Sat, 12 May 2012 17:53:00 GMT

مادرخوبم،دوستت دارم...

وقتي که تو 1 ساله بودي، اون (مادر) بهت غذا ميداد و تو رو مي شست و به اصطلاح تر و خشک مي کرد تو هم با گريه کردن و اذيت کردن در تمام شب از اون تشکر مي کردي

وقتي که تو 2 ساله بودي، اون، بهت ياد داد تا چه جوري راه بري تو هم اين طوري ازش تشکر مي کردي که، وقتي صدات مي زد، محل نميگذاشتي و فرار مي کردي

وقتي که 3 ساله بودي، اون، با عشق تمام غذايت را آماده مي کرد تو هم با ريختن ظرف غذا، کف اتاق، ازش تشکر مي کردي

وقتي 4 ساله بودي، اون برات مداد رنگي خريد تو هم، با رنگ کردن ميز و ديوار ازش تشکر مي کردي تا نشون بدي چقدر هنرمندي !

وقتي که 5 ساله بودي، اون لباس شيک به تنت کرد تا به تعطيلات بري تو هم، با انداختن خودت تو گِل، ازش تشکر کردي

وقتي که 6 ساله بودي، اون، تو رو تا مدرسه ات همراهي مي کرد تو هم، با فرياد زدنِ : من نمي خوام برم!، ازش تشکر کردي

وقتي که 7 ساله بودي، اون، برات وسائل بازي خريد تو هم، با پرت کردن توپ به پنجره همسايه کناري، ازش تشکر کردي ادامه مطلب...

روززن مبارک

محمد — Thu, 10 May 2012 12:10:00 GMT

گاه مي رويـم تا برسيـم‎ ...

محمد — Sat, 05 May 2012 20:44:00 GMT

گاه مي رويـم تا برسيـم‎ ...

گاه مي رويم تا برسيم.
کجايش را نمي ‌دانيم.
فقط مي‌ رويم تا برسيم ...

بي خبر از آنکه هميشه رفتن راه رسيدن نيست.
گاه براي رسيدن بايد نرفت، بايد ايستاد و نگريست.
بايد ديد، شايد رسيده اي و ادامه دادن فقط دورت کند.
بايد ايستاد و نگريست به مسير طي شده ...

گاه رسيده اي و نمي‌ داني
و گاه در ابتداي راهي و گمان مي کني رسيده اي
مهم رسيدن نيست، مهم آغاز است
که گاهي هيچ روي نمي دهد
و گاهي مي شود بدون آنكه خواسته باشي! ادامه مطلب...

سخنـان بـزرگان جـهان در مورد \موفـقيـت\

محمد — Sat, 05 May 2012 20:23:00 GMT

سخنـان بـزرگان جـهان در مورد "موفـقيـت"

از دست دادن اميدي پوچ و محال، خود موفقيت و پيشرفتي بزرگ است.
شکسپير

به گمان من انسان براي موفقيت در زندگاني بايد بتواند در چهار زمينه استاد شود: مناسبات، تدارکات، نگرش و رهبري.
جان ماکسول

ميزان بزرگي و موفقيت هر فرد بستگي به اين دارد که تا چه حد مي تواند همه نيروهاي خود را در يک کانال بريزد.
اريسون سووت ماردن

موفقيت کليد شادي نيست، بلکه شادي کليد موفقيت است؛ اگر آنچه انجام مي دهي دوست بداري، موفق خواهي بود.
هرمن کين

همه خوشبختي ها و موفقيت هايي که به من روي آورده، از درهايي وارد شده که آنها را به دقت بسته بودم.
لرد بايرون

راه موفقيت، هميشه در حال ساخت است؛ موفقيت پيش رفتن است، نه به نقطه پايان رسيدن.
آنتوني رابينز

موفقيت بر روي ستون هاي شکست شکل مي گيرد. ادامه مطلب...

نحوه تفکر انسان هاي فقير و ثروتمند

محمد — Mon, 30 Apr 2012 15:08:00 GMT

نحوه تفکر انسان هاي فقير و ثروتمند

1- آدم هاي ثروتمند معتقدند: من زندگي خويش را مي سازم. آدم هاي فقير معتقدند: زندگي من تصادفي پيش مي رود.

2- آدم هاي ثروتمند بر روي فرصت ها تمرکز مي کنند. آدم هاي فقير بر روي موانع تمرکز مي کنند.

3- آدم هاي ثروتمند، افراد موفق و ثروتمند را ستايش مي کنند. آدم هاي فقير از آدم هاي ثروتمند بيزار و متنفرند.

4- آدم هاي ثروتمند با آدم هاي مثبت و موفق معاشرت مي کنند. آدم هاي فقير با آدم هاي منفي و شکست خورده معاشرت مي کنند.

5- آدم هاي ثروتمند ترجيح مي دهند تا بر اساس دستاوردها به آنها پول پرداخت شود. آدم هاي فقير ترجيح مي دهند تا بر اساس زمان به آنها پول پرداخت شود.

6- ثروتمندان پول و سلامتي را با هم مي خواهند. فقيران مي پرسند که پول يا سلامتي؟

7- آدم هاي ثروتمند برخلاف ترسي که دارند دست به عمل مي زنند. آدم هاي فقير به ترس اجازه مي دهند که متوقفشان کند.

8- آدم هاي ثروتمند هميشه در حال رشد کردن و ياد گرفتن هستند. آدم هاي فقير فکر مي کنند که همه موارد را مي دانند.

5 عادت بزرگ فکر کردن

محمد — Mon, 30 Apr 2012 15:06:00 GMT

5عادت بزرگ فکرکردن

1. انتخاب‌هاي شما سازنده نتيجه زندگيتان هستند.

براي اينکه چيزي براي خودتان بسازيد، بايد تصميم بگيريد آنچه که مي‌خواهيد همين الان مال شماست نه يک هفته ديگر يا يک ماه ديگر يا 5 سال ديگر. بايد حس کنيد که داشتن آنچه که مي‌خواهيد چه حسي دارد و بعد تغييرات لازم را در زندگيتان ايجاد کنيد. ممکن است گاهي برايتان سخت باشد که خودتان را از منطقه آرامشتان بيرون بکشيد اما با نگه داشتن تصوير آنچه مي‌خواهيد در ذهنتان، مي‌توانيد تصميماتتان را براساس آن تصوير اتخاذ کنيد. سعي کنيد تصميماتتان را از نقطه‌اي بگيريد که انگار آنچه مي‌خواهيد را به دست آورده‌ايد، نه از نقطه‌اي که واقعاً هستيد.

2. عادات شما سازنده نتيجه زندگيتان هستند.

اگر بخواهيد دونده ماراتن شويد، بايد عادات و خصوصيات يک دونده ماراتن را در خود ايجاد کنيد. اگر مي‌خواهيد يک ميليونر شويد، بايد عادت‌هاي ميليونرها را داشته باشيد. اگر مي‌خواهيد سلامت باشيد، بايد عادت و رفتارهاي افراد سالم را داتشه باشيد. عادت‌هاي جسماني و شخصي شما بايد در جهت خواسته‌هايتان باشند.

ادامه مطلب...

سخنان بزرگان جهان در مورد «موفقيت»

محمد — Mon, 30 Apr 2012 15:02:00 GMT

"سخنان بزرگان جهان"

•   از دست دادن اميدي پوچ و محال، خود موفقيت و پيشرفتي بزرگ است. شکسپير

•   به گمان من انسان براي موفقيت در زندگاني بايد بتواند در چهار زمينه استاد شود: مناسبات، تدارکات، نگرش و رهبري. جان ماکسول

•   ميزان بزرگي و موفقيت هر فرد بستگي به اين دارد که تا چه حد مي تواند همه نيروهاي خود را در يک کانال بريزد. اريسون سووت ماردن

•   موفقيت کليد شادي نيست، شادي کليد موفقيت است؛ اگر آنچه انجام مي دهي دوست بداري، موفق خواهي بود. هرمن کين

•   همه خوشبختي ها و موفقيت هايي که به من روي آورده، از درهايي وارد شده که آنها را به دقت بسته بودم. لرد بايرون

•   راه موفقيت، هميشه در حال ساخت است؛ موفقيت پيش رفتن است، نه به نقطه پايان رسيدن. آنتوني رابينز

•   موفقيت بر روي ستون هاي شکست شکل مي گيرد. سري چتري

•   نمي توانم فرمول موفقيت را براي شما بيان کنم؛ اما اگر فرمول شکست را مي خواهيد آن است که بکوشيد همه را راضي نگه داريد. اسوپ

•   موفقيت، کم و بيش در دسترس همه هست، اما دامنه توفيق در زندگاني شخص، بدون توان رهبري محدود است. جان ماکسول

ادامه مطلب...